Kledinglabel

Het is zover! Eindelijk heb ik ook een kledinglabel!

Ik vond niet zo gemakkelijk een goede naam voor op het label, totdat een van de Stoffemiekes me erop wees dat ik een mooie naam heb en het dus niet zover moest gaan zoeken.
Eigenlijk had ze wel gelijk. En ja hoor, de naam voor mijn label was ontstaan!

Made by CAROline

Zoals jullie zien, staat CARO in hoofdletters. Jeugdsentiment....

Dat jeugdsentiment was dan ook de inspiratiebron voor het logo dat op het aannaailabel staat.
(Achteraf gezien bleek ook mijn andere hobby "geocaching" onbewust mee het logo bepaald te hebben, maar hierover meer in een volgende post.)

Mijn beslissing om te bestellen bij iedereenuniek was reeds gemaakt na al die mooie labels die ik al in diverse Facebook-groepjes zag passeren.

En ja, net toen ik mijn bestelling geplaatst had, waren er problemen met de drukker... Maar dat maakte de vreugde er niet minder om toen ik ze eindelijk kreeg!

Nu dus 132 innaailabels en 66 aannaailabels verwerken :-D

De labels zijn trouwens in het echt meer "flashy" dan op de foto.

Soft Cactus voor Jolien

Toen een vriendin deze zomer mama werd van lieve Jolien, stelde ik haar voor om een kleedje te maken. Zo kan ik mijn skills oefenen tijdens de naailes én kan ik ook eens kinderkleedjes maken!

Stap 1: kies een patroon
Na het doorbladeren van enkele Knippies en het online snuisteren door blogs en patronen, werd beslist dat ik het A-lijn patroon van de droomfabriek zou maken, in maatje 68, zodat het deze winter kan gedragen worden met een souspulleke en een kousenbroek.

Stap 2: ga samen naar de stoffenwinkel. Voorzie genoeg tijd (en geld)!
De vriendin had al een leuk stofje gevonden op internet: Timeless Treasures Mini Flamingo's.
Bij Stoffen van Leuven hebben ze echter zoveel keuze, dat we uiteindelijk allebei voor een Softcactusje vielen! Om daarna ook de Mini Flamingo's bij de couponnetjes te ontdekken... en ook mee te nemen.

Stap 3: maak het kleedje
... liever sneller dan ik het deed. Uitzoeken hoe en waar de elastische paspel het beste tot zijn recht kwam, weekje ziek, opnieuw uitzoeken van de paspel én kamsnapvrees. En ondertussen nog een probeerseltje van een ander A-lijntje met Peter Pankraag gemaakt (want dat was "verplichte kost" bij de start van de naailes).
Nu ja, oefening baart kunst. Het volgende kleedje zal in no-time gemaakt kunnen worden!

De kamsnapsset heb ik trouwens gekregen voor mijn verjaardag en komt van SomethingNaais.
Had ik geweten dat het zo eenvoudig in gebruik was, had ik het veel eerder gebruikt!

Hieronder ziet u het resultaat:

... en zo is deze blog ontstaan...

Ooit, in een ver verleden (lees: 2007) heb ik een blog gehad. In opdracht van school wel te verstaan. Om de bevindingen van de stage bij te houden. Gezien de IT-opleiding een logisch medium dus. Het ding is nadien een stille dood gestorven.

Meerdere malen heb ik het goede voornemen gemaakt om eens te starten met een leuke blog, maar de voorbije jaren zijn hectisch geweest: samenwonen, eerst job, afstuderen, grote reis, bouwen, andere job, verhuizen, kindje. In die volgorde.
De laatste jaren tracht ik om bewust meer tijd te maken voor mezelf. Zo heb ik een poging gedaan om taarten te decoreren, maar altijd taart eten steekt toch wel snel tegen.

In 2012 ben ik gestart met basiscursus naaien en dit is helemaal mijn ding! Vorig jaar volgde ik de module “Rok en pantalon”, en dit jaar staat “Blouse en jurk” op het programma. En omdat al dat moois en nog veel meer vanonder een goede naaimachine moet rollen, ben ik sinds september 2013 de trotse eigenaar van een Bernina 330 van bij Mertens in Melle.

Uiteraard haal ik veel inspiratie van Pinterest, maar ook talrijke Vlaamse naaiblogs verschijnen frequent op mijn scherm. Zo ook Een huis in de straat van mijn buurvrouw Sarah.
Dat naaikriebels besmettelijk zijn, dat weten we allemaal wel al denk ik, maar zo zijn ook blogkriebels overdraagbaar.

En zo is deze blog dus ontstaan. Het plan is om hier niet enkel naaigerelateerde zaken neer te poten, maar ook leuke kinderactiviteiten en zelfs af en toe eens een lekker recept. Kortom, day-to-day life, maar dan zonder het werk-gedeelte.
 
Veel leesplezier!